Jan Marijnissen
Op een vroege vrijdagochtend, bij de zandafgraving van Terschelling, verhaalt Jan Marijnissen over zijn visie op duurzaamheid. Waar staan we voor? Dat lijkt niemand meer te weten!
Alle mondiale problemen hangen met elkaar samen: honger, energievoorziening, voedselonzekerheid... En deze problemen zijn zeer urgent en de oplossing is uitermate ingewikkeld. Wij zijn een global village geworden, waarbij global het verstand is en village het gevoel van de burger (naar Marcel van Dam). Maar een mondiaal bestuur ontbreekt en bestaat niet. Het gebrek daaraan is mede waarom het zo lastig is om de mondiale problemen op te lossen. Bijkomend is dat de duurzame agenda haaks staat op die van het aanstaande kabinet...
Stelling: Duurzame ontwikkeling kan alleen tot stand komen als dat solidair gebeurt. Oftewel: duurzame ontwikkeling kan alleen gepaard gaan met sociale ontwikkeling en met het bieden van oplossingen voor problemen zoals armoede en honger.
Daarom moet de duurzame strijd verbonden worden met de sociale strijd. Vroeger was dat geen probleem. Maar het algemene belang werd eigenbelang. Solidariteit moet geïncorporeerd worden in duurzaamheid.
Ipse dixit: Consumentisme en kapitalisme zijn hedonistisch; slechts een surrogaat voor waar het leven echt voor staat. Kijk bijvoorbeeld naar je eigen aankoop van een nieuwe televisie, waarvan de sensatie er na twee dagen af is. Er wordt veel te veel belang gehecht en status verbonden aan inkomen.
Het gaat er om hoe menselijk geluk te stimuleren: ‘alleen door te investeren in onderwijs, wetenschap, kunst en cultuur... en in niets anders, gaan we dat bereiken!’
Het land moet weer zo veel mogelijk autarkisch gemaakt worden, in plaats van alles te outsourcen.
Maar kleine initiatieven van onder af zijn ‘too little and too late’. De G8 bepaalt de agenda.
Het Springtijpubliek is het hier niet mee eens.
Stef Kranendijk: Door Desso C2C te maken, vergroten we ons marktaandeel. Steeds meer bedrijven en concurrenten volgen en dat is goed. Hier is een voorbeeld van solidariteit samen met duurzaamheid en dat begint op kleine schaal.
Eigenlijk gaat het om eigenbelang. De duurzame beweging durft daar nog te weinig voor uit te komen, schaamt zich daar wellicht voor. En revoluties komen van onderaf!